Καθαρές λύσεις

26 Νοεμβρίου 2009  //  Από:   //  Γενικά  //  Κανένα σχόλιο   //   505 Προβολές

Υπάρχει ένας απλός τρόπος για να κοπεί ο βήχας όσων θεωρούν λογικό να παρκάρουν στους ποδηλατόδρομους. Κλήση και αφαίρεση των πινακίδων – οι οποίες δε θα επιστρέφονται μόλις τηλεφωνεί ένας αντιδήμαρχος ή οι γραμματείς των βουλευτικών γραφείων. Ετσι κι αλλιώς, το δίκτυο δεν είναι ανεξάντλητο και οι ποδηλάτες της Δημοτικής Αστυνομίας το διατρέχουν πολλές φορές τη μέρα, άρα υπάρχει εποπτεία. Το πρόβλημα είναι ότι και η Δημοτική Αστυνομία και η Τροχαία έχουν

παρεξηγήσει το ρόλο τους. Υποφέρουν από το σύνδρομο της μεταπολίτευσης που θέλει τους αστυνομικούς κάτι σαν τους προσκόπους, να περνούν τις γριούλες απέναντι. Γι΄ αυτό, όταν βλέπουν αυτοκίνητα φαρδιά πλατιά πάνω στους ποδηλατόδρομους, σφυρίζουν μήπως και φιλοτιμηθεί ο οδηγός και έρθει για να τα μετακινήσει.

Ακούγεται πονόψυχο, αλλά δεν οδηγεί πουθενά. Οταν ο οδηγός γνωρίζει ότι το πολύ πολύ που μπορεί να του συμβεί επειδή έγραψε το νόμο στα παλιά του παπούτσια είναι να ξανακαθίσει στο τιμόνι και να φέρει μια βόλτα στο τετράγωνο, θα κάνει διαρκώς το ίδιο. Σε ποια σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα θα παρκάρεις σε ποδηλατόδρομο και ο αστυνομικός θα σφυρίζει μέχρι να τον ακούσεις; Την ίδια στιγμή να επιστρέψεις, η κλήση θα κοπεί, γιατί, απλούστατα, η παράβαση έχει ήδη διαπραχθεί και πρέπει να υπάρξει κύρωση. Κακά τα ψέματα. Θεωρητικά και αφηρημένα, η λύση στο πρόβλημα είναι να αποκτήσει όλος ο κόσμος συνείδηση νομιμότητας. Αλλά πρακτικά και συγκεκριμένα αυτό είναι πιο δύσκολο και από ταξίδια αναψυχής στον Αρη. Και, πάντως, δεν επιτυγχάνεται χωρίς το φόβο της κύρωσης. Αν ο «τζιπάτος» κύριος γνωρίζει ότι θα χάσει τις πινακίδες του για είκοσι μέρες, θα σκεφτεί πολύ πριν παρατήσει το αυτοκίνητό του στον ποδηλατόδρομο. Και το πρόστιμο έχει επίσης τη φοβέρα του γιατί μπορεί το τζιπ να κοστίζει πενήντα χιλιάδες ευρώ, αλλά μην τρομάζετε: με λίζινγκ είναι αγορασμένο, στο όνομα της εταιρίας, οι δόσεις δεν έχουν ακόμη πληρωθεί κι αν το χρήμα περίσσευε, θα πήγαινε στο πάρκινγκ.

Αλλά εν πάση περιπτώσει, το τελευταίο που μας ενδιαφέρει είναι να βρούμε αν οι οδηγοί που παρκάρουν στους ποδηλατόδρομους ανήκουν στην τάξη των αναξιοπαθούντων. Το σίγουρο είναι ότι οι ποδηλατόδρομοι αποτελούν ένα βήμα εκσυγχρονισμού στην πόλη, ενθαρρύνουν κόσμο να μετακινείται διαφορετικά και πρέπει να προστατευθούν. Αν αρχίσουμε από τώρα να κάνουμε τα στραβά μάτια, καλύτερα να τους καταργήσουμε. Οι καθαρές λύσεις είναι συνήθως προτιμότερες.

Σχετικά με τον Συντάκτη:

Αφήστε το σχόλιό σας



Συμπλήρωσε την εξίσωση: *