Τι θα πρέπει να περιμένουμε από το εργομετρικό του Chris Froome

3 Δεκεμβρίου 2015  //  Από:   //  Γενικά, Προπονητική  //  Κανένα σχόλιο   //   816 Προβολές

Την Παρασκευή ο δύο φορές νικητής του Tour de France, Chris Froome θα δημοσιεύσει τα δεδομένα από την εργομετρική του αξιολόγηση, που πραγματοποιήθηκε λίγο νωρίτερα. Κανείς δεν γνωρίζει τι θα δείξουν αυτά τα δεδομένα και μπορούμε μόνο, να υποθέσουμε. Το βέβαιο πάντως είναι, ότι συγκεκριμένα δεδομένα της εργομετρικής αξιολόγησης, θα μπορέσουν να μας παρουσιάσουν, έστω και μια μικρή εικόνα στο τι είναι πραγματικά σημαντικό, σε μία τέτοια προσπάθεια για επιτυχία.

Για να μπορέσουν όλοι να έχουν μια ιδέα το τι θα σημαίνουν τα νούμερα αυτά, η αθλητική απόδοση στην αγωνιστική ποδηλασία, είναι το αποτέλεσμα τριών παραμέτρων. Αυτές οι τρεις παράμετροι, είναι μετρήσιμες και σε συνδυασμό, καθορίζουν τις δυνατότητες απόδοσης του κάθε ποδηλάτη.

1. VO2max. Αυτή είναι η ικανότητα του σώματος να χρησιμοποιεί οξυγόνο κατά την διάρκεια της άσκησης – επιβάρυνσης. Σκεφτείτε το ως το μέγεθος μιας μηχανής. Είναι βέβαια μια λειτουργία με πολλές παραμέτρους, άλλα για να γίνει καλύτερα κατανοητή, είναι η λειτουργία όπου ο εγκέφαλος ενεργοποιεί μύες που στη συνέχεια απαιτούν αίμα και οξυγόνο για να αποδώσουν. Η απαίτηση αυτή καλύπτεται από την λειτουργία της καρδιά και των πνευμόνων.

Οι αθλητές αντοχής υψηλού επιπέδου, έχουν τιμές VO2max ψηλά στα 80 ml/kg/min, με μερικούς να φτάνουν και τα 90 ml/kg/min. Σε επιστημονικό επίπεδο είναι ελάχιστα καταχωρημένα δεδομένα VO2max elite αθλητών. Ο Froome θα είναι ένας από τους πρώτους elite αθλητές που θα δημοσιεύσουν αυτές τις μετρήσεις. Μέχρι σήμερα, αυτά που έχουν γίνει γνωστά και δεν αποτελούν επίσημα επιστημονικά δεδομένα, αλλά βασίζονται σε δημοσιογραφικές έρευνες, είναι για τους Greg Lemond στα 92 ml/kg/min, o Miguel Indurain στα 88 ml/kg/min και ο Nairo Quintana στα 86 με 90 ml/kg/min.

2. Efficiency (Αποδοτικότητα). Στην εργοφυσιολογία, η αποδοτικότητα μετριέται ως το οξυγόνο που απαιτείται για παραγωγή αποτελεσματικού έργου. Για παράδειγμα, εάν ένας ποδηλάτης παράγει 100 Watts πραγματικής ισχύς στο ποδήλατο, μπορεί να χρειάζεται 500W μεταβολικής ενέργειας για να το επιτύχει.. Θα είναι λοιπόν κατά 20% αποτελεσματικός.

Σχετικά με το θέμα της Αποδοτικότητας στην ποδηλασία, υπάρχει μια διαφωνία σχετικά με τα ανώτατα όρια αυτής της αποδοτικότητας. Κάποια δεδομένα που παρουσιάστηκαν δείχνουν σε elite αθλητές, πάνω από 25%, αλλά αυτά αμφισβητούνται, με τα περισσότερα τεστ να δείχνουν τιμές μεταξύ 21% και 23%. Ο Lance Armstrong έχει την καλύτερη τιμή αποδοτικότητας με 23.1%. Δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας, μέχρι σήμερα, τιμές από σύγχρονους κορυφαίους ποδηλάτες.

Γνωρίζουμε επίσης ότι VO2max και αποδοτικότητα έχουν αντίστροφη συσχέτιση, το οποίο είναι κάτι λογικό. Αν ένας αθλητής έχει υψηλή αποδοτικότητα, τότε οι απατήσεις του οργανισμού σε οξυγόνο θα είναι σαφώς μικρότερες, ακόμα και κατά την διάρκεια της μέγιστης επιβάρυνσης, με αποτέλεσμα η τιμή VO2max να τείνει να είναι χαμηλότερη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, ο συνδυασμός ιδιαίτερα υψηλών τιμών VO2max και πολλή υψηλής αποδοτικότητας να είναι κάτι σπάνιο.

3. Threshold power output (Ισχύς στο κατώφλι). Υπάρχουν διάφορες ονομασίες για αυτό, αλλά τελικά σημαίνουν όλες το ίδιο. Είναι δηλαδή η ικανότητα του αθλητή να διατηρεί υψηλή ένταση για μεγάλη διάρκεια. Μια σημαντική διαφορά μεταξύ των elite αθλητών αντοχής με τους αθλητές της κατηγορίας Open είναι ότι οι elite αθλητές είναι ικανοί να μένουν περισσότερο χρόνο στην μέγιστη ικανότητα τους. Είναι ιδιαίτερα απλοποιημένο, αλλά συχνά μετράμε το γαλακτικό κατώφλι ως δείκτη αυτής της ικανότητας. Αυτό συμβαίνει γιατί από την στιγμή που ο αθλητής κινείται με εντάσεις πάνω από το γαλακτικό κατώφλι, θα αναγκαστεί σύντομα να επιβραδύνει τον ρυθμό του.

Έτσι λοιπόν όταν ο Chris Froome δημοσιεύσει τα εργομετρικά του δεδομένα, θα μπορέσουμε να δούμε όλοι το πραγματικό επίπεδο των τιμών αυτών.

Σχετικά με τον Συντάκτη:

Αφήστε το σχόλιό σας



Συμπλήρωσε την εξίσωση: *