Mπακαλιαράκια
Μόνο στην Κουντουριώτου, στη Σαλαμίνος και στη Δωδεκαννήσου, πεντακόσια μέτρα διαδρομή, μέτρησα προχτές το μεσημέρι δεκαεπτά αυτοκίνητα σταθμευμένα πάνω στον ποδηλατόδρομο. Δοκίμασα μιαν αυθαίρετη κοινωνιολογική προσέγγιση. Τι είναι, τέλος πάντων, αυτοί οι άνθρωποι; Μάταια! Στην αυθαιρεσία εκπροσωπούνταν όλες οι κοινωνικές τάξεις. Από ογκώδη τζιπ, πιθανώς αγορασμένα με λίζινγκ, στο όνομα της εταιρίας που κλονίζεται (και που δε θα ξεπληρωθούν ποτέ γιατί η υπουργός Οικονομίας κάνει κοινωνική πολιτική χαρίζοντας τα επιχειρηματικά δανεικά κι αγύριστα), μέχρι τετράτροχα, περιποιημένα φτηνοκουβαδάκια, με αεροτομές και φτιαγμένες εξατμίσεις που εντυπωσιάζουν στην καφετερία της γειτονιάς.
Από καλοντυμένους κυρίους που πάρκαραν για να αγοράσουν δερμάτινα, τώρα με τις εκπτώσεις, μέχρι ανθρώπους με τα ρούχα της δουλειάς που τους μύρισαν μπακαλιαράκια και τράβηξαν χειρόφρενο εκεί μπροστά, για να μη χάνουν χρόνο. Από οδηγούς που έχουν ακόμη την αίσθηση της ντροπής και σκύβουν το κεφάλι μόλις αντικρίσουν τον ποδηλάτη να βγαίνει για χάρη τους από τη βυσσινί λωρίδα, μέχρι γαϊδούρια ξεσαμάρωτα που σε κοιτούν τρώγοντας μακαρίως τη σκορδαλιά τους.
Για να είμαι ειλικρινής, συνήθως υπάρχουν λιγότερα από δεκαεπτά αυτοκίνητα ταυτοχρόνως στην ποδηλατολωρίδα - ίσως αυτήν τη φορά έφταιγε το χιονόνερο. Αλλά σχεδόν πάντοτε υπάρχουν. Και στην πράξη, ακυρώνουν ένα έργο που μπορεί να μην έγινε με προδιαγραφές Κοπεγχάγης αλλά, πάντως, έγινε και συνιστά ένα σεβαστό βήμα εκσυγχρονισμού της πόλης. Γιατί, αν είναι μια φορά επικίνδυνο να κινείσαι με ποδήλατο στο οδόστρωμα, είναι δυο φορές επικίνδυνο το «μπες βγες» στην ποδηλατολωρίδα. Πολύ περισσότερο για τους άπειρους ποδηλάτες, ακριβώς αυτούς που υποτίθεται ότι προσπαθούμε να ενθαρρύνουμε ν' αφήσουν στο σπίτι το ΙΧ.
Οι ποδηλάτες της Δημοτικής Αστυνομίας έχουν συχνή παρουσία στο δίκτυο των ποδηλατόδρομων. Γράφουν χιλιόμετρα. Αλλά χρειάζεται να γράφουν και κλήσεις. Η απάντηση στην ασυνειδησία δεν είναι η ευγένεια. Είναι η κύρωση. Σε ποια ευρωπαϊκή χώρα θα παρκάρει αυτοκίνητο σε ποδηλατόδρομο και ο αστυνομικός θα κάθεται να σφυρίζει μέχρι να δεήσει ο οδηγός να το μαζέψει, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα; Πουθενά. Το πρόστιμο θα πληρωθεί, ο κόσμος να χαλάσει. Γιατί αλλιώς, το αποτέλεσμα είναι μηδέν. Αν ο παραβάτης γνωρίζει ότι το χειρότερο που μπορεί να του συμβεί είναι να αναγκαστεί να αφήσει τη δουλειά του στη μέση, θα κάνει μια βόλτα στο τετράγωνο και θα επιστρέψει. Κακά τα ψέματα. Στη χώρα με τους τζάμπα μάγκες μόνο το πρόστιμο πονάει...
εφημερίδα Αγγελιοφόρος
