Ποδηλάτες – καμικάζι
Άρθρο , δίκαιο ή άδικο για την συμπεριφορά των ποδηλατών στην Θεσσαλονίκη στον Αγγελιοφόρο (http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=36&artid=114143)
''Τα τελευταία χρόνια το ποδήλατο αναβαθμίζεται στις ελληνικές πόλεις. Η δημιουργία ποδηλατόδρομων και η ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση και τη μεγάλη αύξηση στις τιμές των καυσίμων οδήγησαν πολλούς ανάμεσά μας να κυκλοφορούν με ποδήλατο. Ταυτόχρονα, το γεγονός ότι η ποδηλασία είναι μια ευχάριστη αθλητική δραστηριότητα συμβάλλει στην οργάνωση των ποδηλατών, οι οποίοι εμφανίζονται σε κοινωνικές εκδηλώσεις, συζητούν για το χόμπι τους και κυκλοφορούν ομαδικά σε ημερήσιες και βραδινές βόλτες. Καταστάσεις που στις ευρωπαϊκές πόλεις του Βορρά, όπου οι καιρικές συνθήκες είναι πολύ δυσκολότερες για υπαίθριες δραστηριότητες, ανθούν δεκαετίες τώρα, τις βλέπουμε, πλέον, και στην Ελλάδα.
Από το «ποδηλατικό ρεύμα» δεν έχει ξεφύγει ούτε η Θεσσαλονίκη, καθώς τα τελευταία χρόνια στην πόλη έχει κατασκευαστεί εκτεταμένο δίκτυο ποδηλατόδρομων. Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις της Τροχαίας, τα ποδήλατα που κυκλοφορούν καθημερινά στο κέντρο είναι περίπου 1.500 κι ο αριθμός αυτός έχει αυξητικές τάσεις. Μέχρι εδώ όλα καλά. Μακάρι οι ποδηλάτες στην πόλη να γίνουν περισσότεροι, πολύ περισσότεροι. Το κυκλοφοριακό θα αναπνεύσει και το περιβάλλον θα τους ευγνωμονεί, ενώ και οι ίδιοι θα κάνουν τις δουλειές τους άνετα φροντίζοντας ταυτόχρονα την υγεία τους.
Δυστυχώς, όμως, κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Εν προκειμένω οι ποδηλάτες της Θεσσαλονίκης –όχι όλοι φυσικά, αλλά αρκετοί- έχουν ήδη αποκτήσει τις χειρότερες συνήθειες των ΙΧήδων και των μηχανόβιων. Καταρχήν, ελάχιστοι διαθέτουν και χρησιμοποιούν τον απαιτούμενο και εκ του νόμου εξοπλισμό. Κυρίως, βέβαια, το κράνος, που σώζει ζωές. Αλλά και τα φώτα που αναβοσβήνουν το βράδυ ή την κόρνα που οφείλει να βρίσκεται σε συνεχή λειτουργία. Επιπροσθέτως, αρκετοί ποδηλάτες, πιθανόν αντιλαμβανόμενοι ότι το ποδήλατο γίνονται της μόδας, συμπεριφέρονται με οδηγικό θράσος. Δε σταματούν μπροστά στους πεζούς, δεν υπολογίζουν τα αυτοκίνητα, ούτε σέβονται τις ενδείξεις των φαναριών της Τροχαίας. Βάζουν το κεφάλι κάτω και σεληνιάζονται, λες και είναι μόνοι στους δρόμους. Επειδή, μάλιστα, κυκλοφορούν πολύ στην Παραλία, συχνά «σημαδεύουν» ηλικιωμένους, μανάδες και παιδιά που βγαίνουν για την ανέμελη βόλτα τους. Εξίσου συχνά τους βλέπεις στη μέση του δρόμου. Η νοοτροπία είναι αποκαλυπτική. Επιθετική οδήγηση - καμικάζι και παράβαση των κανόνων σε συνδυασμό με την ένταση του «καταπιεσμένου σκλάβου» που ξαφνικά βρίσκει την ελευθερία του και δεν ξέρει τι να την κάνει.''
