'O,τι επιθυμείς
με τον Λευτέρη Ακριτίδη
Να το ξεκαθαρίσω εξ αρχής: σιχαίνομαι τις γιορτές. Τι δηλαδή σιχαίνομαι; Να, αυτό το συνεχές «Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά βρε, ό,τι επιθυμείς». Τι ευχή! «Ό,τι επιθυμείς». Μεγαλύτερη ανοησία δεν έχω ακούσει. Δηλαδή επειδή έρχεσαι εσύ με ένα χαμόγελο ώς τ΄ αυτιά, γιατί προφανώς θέλεις να στο ανταποδώσω, και μου λες «ό,τι επιθυμείς», σημαίνει ότι εγώ θα έχω ό,τι επιθυμώ; Προφανώς όχι! Γιατί αν ήταν έτσι, τότε η ζωή δεν θα είχε κανένα νόημα και θα είχαμε πεθάνει όλοι από βαριάς μορφής κατάθλιψη. Είσαι φτωχός; «Ό,τι επιθυμείς»- ήτοι να λυθεί ως διά μαγείας το οικονομικό σου πρόβλημα. Να έχεις τα πάντα, σπίτια, αυτοκίνητα, σκάφη, γυναίκες, λεφτά, όλα, και να μη σκέφτεσαι τα πράσινα τέλη της Τίνας, και σε πιάνει τεταρταίος πυρετός. Είσαι πλούσιος; «Ό,τι επιθυμείς» και συ- δηλαδή ευτυχία, ηρεμία, χαρά, αισιοδοξία, καλή διάθεση. Μα αν είσαι πλούσιος ηρεμία αποκλείεται να έχεις, κι όσο για όλα τα άλλα παίζεται. Πάντως όλα μαζί αποκλείεται. Κι αν τα έχεις όλα, θα πας από ανίατη βαρεμάρα, αδύνατον να το αντέξεις. Είσαι ερωτευμένος; Παρομοίως «ό,τι επιθυμείς», κι ας το έχει το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου σου ένας άλλος, και συ καίγεσαι στις εφτά φωτιές της κόλασης από πόνο, από ζήλεια, από θυμό που δεν μπορείς να έχεις ό,τι ο άλλος που λέγαμε σφίγγει στην αγκαλιά του...
